Bourbon whiskey is synoniem met Kentucky, maar mag wettelijk overal in de Verenigde Staten geproduceerd worden. Het onderscheidende karakter wordt gevormd door een duidelijke set productieregels. Bourbon moet gemaakt worden in de Verenigde Staten uit een mash van minstens 51 procent maïs, gedistilleerd tot maximaal 160 proof, en gevuld in nieuwe gebrande eiken vaten bij maximaal 125 proof. In tegenstelling tot Scotch whisky hoeft het niet gemaakt te worden in één bepaalde staat, ook al blijft Kentucky het historische en commerciële hart.
Indien gerijpt gedurende minstens twee jaar en geproduceerd volgens de wettelijke vereisten, mag het gelabeld worden als Straight Bourbon Whiskey. Elke straight bourbon die minder dan vier jaar gerijpt is, moet een leeftijdsvermelding op het etiket dragen. Bourbon zelf moet gemaakt worden uit een mash die minstens 51 procent maïs bevat.
Het gebruik van nieuw gebrande eiken heeft een diepgaande invloed op de smaak van bourbon. De interactie tussen de spirit en het zwaar geroosterde hout helpt bij het produceren van de vanille-, karamel-, toffee- en zoete kruidenaroma's die zo vaak geassocieerd worden met deze stijl. Omdat de vaten altijd nieuw zijn, speelt eiken een meer onmiddellijke en assertieve rol in bourbon dan in veel andere whiskies.
Het grootste deel van
s werelds bourbon wordt nog steeds gemaakt in Kentucky, en de staat blijft het centrum van de industrie qua schaal en reputatie. De hete zomers en wisselende seizoenstemperaturen helpen de rijping relatief snel vooruit te drijven, wat één van de redenen is waarom extreem oude bourbons veel minder voorkomend zijn dan zeer oude Scotch whiskies. Desondanks bestaat er wel degelijk goed gerijpte bourbon, en op zijn best kan deze grote concentratie combineren met opmerkelijke balans.
